Warning: array_merge(): Argument #1 is not an array in /home/users/vocteftp/voct.eu/plugins/system/jch_optimize/jchoptimize/fileretriever.php on line 58

Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /home/users/vocteftp/voct.eu/libraries/src/Cache/Storage/FileStorage.php on line 315
Lage rugproblemen hond

 

Cauda equina sydroom 

Hernia hond laatste lendewervel-heiligbeen

Degeneratieve lumbo sacrale stenose

DLSS  CES

 

 

Ziektebeeld

Dit ziektebeeld omvat een aantal afwijkingen ter hoogte van overgang van laatste lendenwervel naar heiligbeen die druk uitoefenen op de daar aanwezige zenuwen. Bij de hond, welke 7 lendenwervels heeft, eindigt het ruggenmerg ter hoogte van de vijfde lendenwervel. Vanaf daar lopen vele zenuwen door het wervelkanaal via uittreedopeningen tussen de wervels en verschillende openingen in het heiligbeen naar alle delen van het achterlijf. Deze bundel zenuwen lijkt van vorm op een paardenstaart, in Latijn: Cauda Equina

De laatste jaren wordt steeds meer de term DLSS gebruikt, oftwel Degeneratieve LumboSacrale Stenose voor het ziektebeeld waarbij door instabiliteit tussen laatste lendewervel en heiligbeen een slijtageproces ontstaat met botafzetting welke toenemende druk uitvoert op de aanwezige zenuwen

Animatie protrusie LS

Animatie uit Veterinary Surgery Small Animals, Tobias. 

Oorzaken

De oorzaken van dit ziektebeeld zijn verschillend: De meest voorkomende oorzaak is instabiliteit van de facetgewrichtjes en tussenwervelschijf van laatste lendenwervel (L7) en Heiligbeen (S1). Dit ziektebeeld wordt dan exact benoemd als Lumbosacrale Instabiliteit; door ons ook wel Lumbosacrale Dysplasie genoemd. Andere oorzaken zijn Ontstekingen, Tumoren, Wervelbreuken, Misvormingen van wervels, OCD van de eindplaat van heiligbeen of laatste lendewervel.

De laatste lendenwervel /L7 en  het heiligbeen/S1 zijn verbonden door een tussenwervelschijf aan de onderzijde en twee kleine gewrichtjes aan de bovenzijde. Normaal laten deze gewrichten slechts een beperkte beweging toe zodanig dat de zenuwen beschermd zijn tegen inklemming. Door overbelasting kan de tussen- wervelschijf, tws, scheuren. De kern van de tws verplaatst zich richting zenuwen en geeft daar een zeer pijnlijke druk. Door deze druk kan ook de functie van de zenuw uitvallen, met verlamming als gevolg. Behalve door overbelasting bestaat ook een aanleg voor een instabiel L7-S1 gewricht. Ook de bouw van de rug zelf heeft een grote invloed op de krachten welke zich afspelen ter hoogte van L7-S1. Bij deze honden is al op jonge leeftijd bij röntgenonderzoek vast te stellen dat bij strekken van het L7-S1 gewricht het heiligbeen sterk naar beneden kantelt. Door deze instabiliteit ontstaat zeer vaak een scheuring van de tws; dit wordt een Hernia genoemd. ( Hernia betekent letterlijk breuk, in dit geval van de tws). Bovendien ontstaat door de instabiliteit van de wervels botnieuwvorming rond de wervels en in de wervelgewrichten aan de bovenzijde. Dit is een algemene reactie van het lichaam op instabiliteit van gewrichten. Deze botnieuwvorming kan op zijn beurt ook weer inklemming van zenuwen veroorzaken. 

Klachten

Klachten zijn dan meestal: trager gaan zitten, staan en liggen slecht of niet meer kunnen springen. In een later stadium spierzwakte in de achterpoten, slappe staart, incontinentie van urine en ontlasting, verlamming van de achterhand. In het geval dat de uittredende zenuw naar een van de achterpoten wordt samengedrukt kan een kreupelheid van een achterpoot de meest opvallende klacht zijn.

Diagnose

De diagnose kan gesteld worden door een combinatie van ziektegeschiedenis, lichamelijk onderzoek en röntgen-onderzoek. In veel gevallen is aanvullend onderzoek noodzakelijk in de vorm van  CT of MRI scan om een exacte diagnose te stellen. 

MRI ext flex LS

Mri: lengtebeeld van laatste lendenwervels en begin heiligbeen in gestrekte (bovenste plaatje) en gebogen (onderste plaatje) toestand. Bij het strekken van de rug puilt de tussenwervelschijf uit in het wervelkanaal en veroorzaakt zo een forse samandrukking van de zenuwen. 

Behandeling

De behandeling in geval van een scheur of uitpuiling van de kern van de tussenwervelschijf  is vrijwel altijd operatief omdat medicijnen over het algemeen niet effectief zijn. Bij de operatie wordt gedeeltelijk het "bovenzijde" van de laatste lendewervel en heiligbeen verwijderd waarna de inklemming van de zenuwen weggenomen kan worden. Een deel van de tussenwervelschijf en de kern van deze tussenwervelschijf worden weggenomen. Indien nodig wordt een chirurgische techniek toegepast om het kantelen/ verzakken van het heilgbeen te stoppen. Hiervoor gebruiken wij een een techniek met zogenaamde stopschroeven. Deze schroeven worden dusdanig in het heiligbeen geplaatst en omgeven door een transplantaat van patiënt-eigen bot dat een blijvende natuurlijke beperking van de instabiliteit ontstaat. De gewrichtjes worden aldus niet verstijfd maar wel gestabiliseerd. Het beste kan men dit vergelijken met de situatie bij een schuifdeur die in een rails hangt. Als er in de rails geen stop is aangebracht zal deur uit de rails kunnen schuiven....  

Vooruitzichten

De vooruitzichten zijn afhankelijk van de aanwezige botveranderingen, zenuwbeschadiging en instabiliteit van de lumbosacrale overgang.  Over het algemeen zijn de vooruitzichten van deze operatie gunstig ! Of en in welke mate een hond na herstel nog kan functioneren in de  sport of als politie/ bewakingshond is per individueel geval te beoordelen....